نقشه های توپوگرافی و نقشه های زمین شناسی (2)

نقشه های توپوگرافی و نقشه های زمین شناسی

فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 13

بسم الله الرحمن الرحیم

نقشه های توپوگرافی و نقشه های زمین شناسی

استاد مربوطه:

جناب دکتر قنبری

تهیه کننده:

صالح سلیمی84623028

زمستان 85

نقشه های توپوگرافی

دیدکلی

نقشه های توپوگرافی نقشه هایی با مقیاس های بزرگ و کوچک هستند که برای نشان دادن خصوصیات فیزیکی سطح زمین بکار می روند. این نقشه ها برای مطالعات زمین شناسی بخاطر اطلاعات مفید آن از جمله قابلیت اندازه گیری فواصل افقی و یا ارتفاع عمودی نقاط مختلف یک وسیله اساسی به شمار می روند.

منحنی های میزان

منحنی های میزان خطوط فرضی هستند که تمام نقاط واقع در آنها دارای ارتفاع یکسان نسبت به سطح دریا و یا یک مبدا مشخص هستند. منحنی های میزان علاوه بر مشخص نمودن وضعیت پستی و بلندی ناحیه ارتفاع و شیب واقعی محل را نیز مشخص می نمایند. فواصل منحنی های میزان بیانگر مسافت عمودی بین دو منحنی هستند. این فاصله معمولا برای تمام منحنی های متوالی ثابت نگهداشته می شود. مگر در مواقعی که ارتفاع منطقه معینی مانند قله و غیره را نشان دهند.

قوانین مربوط به منحنی های میزان

خطوط تراز به طرف بالادست رودها یا به طرف بالادست دره خم می شوند. در محل دره ها این منحنی ها، شکل V بوجود می آورند که نوک آن به طرف بالادست رود است و بطرف بالادست رود منحنی میزان پی درپی ارتفاعات بالاتری را نشان می دهند.

خطوط تراز در قسمت های فوقانی تپه ها منحنی های بسته ای را بوجود می آورند. قله تپه بالاتر از بالاترین منحنی میزان بسته قرار دارد.

گودال های (فرورفتگی های) فاقد راه خروجی را با منحنی ها بسته هاشوردار نشان می دهند. هاشورها طوری زده می شوند که نوک خط های هاشور طرف داخل گودی را نشان دهند.

فاصله خطوط تراز در دامنه های کم شیب بیشتر می شود.

فاصله خطوط تراز در دامنه های پرشیب کم می شود.

خطوط تراز دارای فواصل یکسان نشانگر دامنه های دارای شیب یکنواخت است.

خطوط تراز در موارد استثنایی همچون صخره های آویزان، از روی یکدیگر عبور نکرده و همدیگر را قطع نمی کنند.

تمام خطوط تراز، در نهایت یا در روی خود نقشه یا در حاشیه نقشه بسته می شوند.

یک خط تراز بالا هیچ وقت بین دو خط تراز پایین تر از خود قرار نمی گیرد و بالعکس، به عبارت دیگر تغییر در جهت شیب زمین همیشه با تکرار خطوط تراز هم ارتفاع به صورت دو خط تراز جداگانه هم ارتفاع و یا برروی یک خط ترازی که دور می زند همراه است.

ارتفاع نقاط مرتفع بین خطوط تراز در بسیاری از جاها همچون تقاطع جاده ها، قله کوهها و سطح دریاچه داده می شود.

پستی و بلندی

پستی و بلندی (رلیف) نشانگر اختلاف ارتفاع بین دو نقطه است. رلیف حداکثر، حاکی از اختلاف ارتفاع بین بلندترین و کوتاهترین نقاط مورد نظر است. رلیف، فاصله عمودی بین خطوط تراز متوالی به کار رفته در نقشه است را تعیین می کند. وقتی برجستگی کم باشد از فواصل عمودی کمی چون 10 یا 20 پا استفاده می نمایند. در نواحی مسطح مثل یک دره رودخانه ای پهن یا جلگه های مسطح از فاصله عمودی 5 پا استاده می کنند. در کوههای ناهموار جایی که برجستگی صدها پا باشد از فواصل عمودی 50 یا 100 پا استفاده می کنند.

کلیک جهت دانلود